HUZUREVİ...

Kadri Güler Profil Resmi
Kadri Güler

Gemlik’te gazetecilik yaşantım 47 yılı aşıyor.
Kendimi bildim bileli, Gemlik’e bir Huzurevi yapılması gündeme gelir.
Ama bir türlü istek gerçekleşmez. İlçe nin nüfus yapısı 1980 den sonra sanayinin büyümesiyle gelişti. Gemlik’i yönetenler 1970 li yıllarda ilçenin turizm –tarım kenti mi olmaya cağını, yoksa sanayi kenti mi olması gerektiği konusun da tercihlerini sanayiden yana karar verdi.

Bu nedenle, güzelim sahillerimizde hiçbir turistik tesis yapılamadı. Kumla gibi Türkiye’nin en güzel sahilini beton binalarla kapladık.
Aynı sonuç Gemlik merkezinde de de yaşandı, yaşanmaya devam ediyor. 1980’lerin başında 20 binlerde olan kent nüfusu bugün 120 binlere dayandı. 2025 yılında bu nüfusun 150 bin olması planlanıyor.
Gemlik Türkiye deki birçok il nüfusundan daha kalabalık. Bu hızlı nüfus artışı, birçok sorunu da yanında getiriyor.
Başta trafik, konut, yollar, yeşil alanlar, eğitim alanları, spor tesisleri, kültür alanları, sağlık kuruluşları, sosyal alanlar vb. gibi ihtiyaçlar bu büyümeye ayak uyduramıyor.
Bunlardan biri de Huzurevidir.
Gemlikliler büyüyen bu nüfus artışı karşısında, yaşlıların barınacağı bir huzurevi açılması istiyor.
Huzurevlerini ya belediyeler, ya da Aile ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı açıyor.
Kamu tarafından açılan bu sosyal yapılar, bazı hayırsever kişilerin katkısı ile de yapılıyor. Vatandaş Huzurevini yaptırıp kamuya devrediyor.
İşletmesini kamu kurumları yapıyor.
Bu konuda benim anımsadığım en etkili çalışma eski Belediye Başkanlarından Mehmet Turgut döneminde yaşandı.
Turgut, bazı vatandaşların bağış yoluyla yaptırmak istediği Huzur evi için bugünkü Ata Mahallesindeki denize karşı yapılan caminin yanla rındaki bir arazide huzurevi yapılması için giri şimde bulundu. Ama Aile ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Huzurevinin Bakanlık yalnız illerde açılmasına izin verdiği için konu ‘Mevzuat’ hazretlerine takıldı.
Bunun üzerine Kadın sığınma evi veya huzur evi yaptıracak aile Gemlikli yakınları tarafından ikna edilerek, Yerleşke içinde yüksek öğretimde eğitim alan kız öğrenciler için bir kız yurdu yapılmasına dönüştürüldü. Bir sürü bürokratik engelden sonra aile anneleri adına 75 kişilik bir Kız Yurdu yaptırdı.
O günler geride kaldı. Gemlik daha da nüfus olarak büyüdü. Yaşlılar için huzurevi yeniden gündeme geldi. Belediye seçimlerinde vaadler arasında yer aldı.
Belde belediyeleri kapatılmadan önce, Kurşunlu Belediyesi Kumsaz, Bursa Kızılay Derneğine büyük bir arazi bağışladı. Burada Verem hastaları için tesis kurdu.
Ancak zaman içinde işletme güçlükleri çektiği için buradaki binaları Gemlik Belediyesi’ne dev retti.
Bu arada 2014 yılında Hatice Demiriz adlı bir kadın, 550 bin lira parasıyla yaşlılar için huzurevi yapılması için belediyeye şartlı bağış yaptı.
Yer olarak da Umurbey Mahallesi belirlendi. Belediye bu hizmeti yapmayınca bağışçının kafası çelinerek, parasını geri istedi. Belediye faiziyle repodaki parayı iade etti.
Böylece huzurevi yine rafa kalktı.
Bu arada Refik Yılmaz Kurşunlu’daki Kızılay dan Gemlik Belediyesine verilen tesisleri Bursa Büyükşehir Belediyesine verdi.
Büyükşehir Belediyesi şartlı aldığı bu tesislere Huzurevi yaptıracaktı ama ortada yıllardır bir şey yok. Öğrendiğime göre devirde tapu verilirken şartı devir tapuya yazdırılmadığı için Gemlik Belediyesi buraya huzurevi yapmak için tesisi geri istemesine karşın Büyükşehir vermiyor.
Bursa Büyükşehir Belediyesi mali sıkıntı içinde olduğundan Gemlik’teki yatırımlarını da durdurdu. Bunlar arasında Meydan kamulaştır maları, Termal Otel yapımı da var.
Dün görüştüğüm Belediye Başkanı Mehmet Uğur Sertaslan, Huzurevi konusunda ısrarcı olduğunu, Gemlik Belediyesi olarak ilçeye bir huzurevi kazandırmak istediklerini söyledi.
Tabii Büyükşehir Belediyesi yapmaktan sakınca duyduğu tesisleri geri verirse yılların hasreti sona erecek.
Madem yapamıyorsunuz, neden aldınız o tesisleri deme hakkı Gemliklilerin var.
Bu unutulmasın. Amaç, halka hizmettir, sen-  ben olmaz.
Yapamıyorsanız, yapmak isteyene veriniz.
Bu sizi inciltmez.



Diğer Yazıları