Son zamanlarda bir moda aldı başını gidiyor. Eline renkli fıs fıs boya alan kendini bilmezler gözünü kestirdiği yere küfür, sevgi sözcükleri, isimlerinin baş harflerini yazıyor. Bu yerlerde okul ve apartman duvarları.

Herkesin kalbinde aslan yatar. Ya da birilerine kızgınlık duyar.  Bunun dışavurumu alemin apartmanlarına, okulların duvarlarına yazarak belirtmek de neyin nesi? Görsel kirlilik alabildiğine…

Lise Caddesi civarı apartmanlar yazıdan geçilmiyor. Zübeyde Hanım Anaokulu’nun ana yola bakan ve yan duvarı birçok yazıyla doldurulmuş. Ama gerçekten çok ayıp. 

Sayın yetkililer, birkaç sokak edepsizine dur diyecek gücünüz yok mu sizin?

Elbette bu duruma yabancı olmayan toplumun evlatlarıyız. 1980 öncesi dönemin sağ- sol olaylarını boyalarla yazmak en gözde gösterilerden bir tanesi olarak karşımıza çıkıyor. İyi de hangi devirdeyiz?

Başkasına ait bir malın zarara uğratılmasının nasıl bir hak olduğunu daha öğrenememişiz. “Aaaa ne var bu kadar büyütülecek?” demeyin. Çünkü maddi manevi emekle yapılan işlerin aile terbiyesi almamış kişiler tarafından harcanmasına da gönül katlanmıyor. Hele ki vatandaşın alın teriyle verdiği vergiyle yapılan kamuya ait yerlere yapılanlar daha da kötü.

. Ama şu da var, okul sıralarını kazımaya,  halkın oturduğu kanepeleri sökmeye, başkasının arabasını çizmeye hakkı olduğunu sanan bir gençlik var karşımızda Ahlaki çöküşün en önemli göstergelerinden biri de bu.

Hiç kimse  egosunu bu şekilde  tatmin edemez bu böyle biline…